Haava
@moodsuz
İlâhi Haava
"Umudun rengi siyah olunca, kör olmamak elde değil..."1407 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Puan vermedi
Piraye'de Nazım Olmak,
Hep Nazım Hikmet'in şiirlerinden tanık olduk bu büyük aşka. Onun Piraye'sini anlatışına biz de âşık olduk. Çoğumuz bilmedik peki Piraye ne hissetti:
Âşıkken, sevgilinden uzakken, bilmediği şehirlere sevdiğinin peşinden giderken ve en önemlisi ayrılık kapısına dayandığında ne hissetti. İşte kitap buna ışık tutmaya çalışmış. Piraye Hanım'ın mektupları ile... .
.
Kitabı okuduğunuzda zaman zaman Nazım Hikmet'e kızacaksınız. Onun ki aşka âşık olmak çünkü. Zaman zaman Piraye Hanım'a... Gururuna, çocuklarını bile göremez hâlâ getiren o kör aşkına. .
.
Kitabın önünüze sunacağı yegane şey Piraye Hanım'ın duygularına şahit olmak. Bu nedenle konu ile ilginiz yoksa önce Nazım Hikmet'in hayatı hakkında bir araştırma yapmanız gerekebilir. .
.
Kitapta beni tek rahatsız eden zaman karışıklığı oldu. Piraye hanımın aktardıkları kronolojik bir sıra içermediğinden "Dur bir dakika şimdi beraberler mi ayrı mı? Nazım Nerede?" vb. sorular soruyorsunuz kendi kendinize. Yazarımız Nazan Hanım kendi açıklamaları ile bu karışıklığı azaltmış. .
. Tam bir duygu kitabı var önümüzde ayrılık bir insana en fazla ne hissettirebilirin cevabı var belki de. :))
Reklam
Vuslatta aşk yoktur dediğinden midir bilmem, mutlulukla anılan aşka inanamazdı.
Aşk kanattıkça, coşturdukça, kıskançlarıyla sıkıştırdıkça yaşanırdı onun için .
Bir çift göze aşkla dokunursa gözleri başka gözlere bakıp da görmez. Baktığı gözünde başkasına karşı kör olmasını isterdi.
Ülke dolusu göz bakıyordu ona, onun gördüğü yalnızca kendi aşk bedeninin gözleri.
Yosun gibi , çam gibi, deniz gibi, kömür gibi, bal gibi o gözler. O gözler gizlerdi hüznünü gülümsemeleriyle kırmızılaşırken.
Cemal’i sevmek hüzünle dostluktan uzun hikayeli aşk acısından geçenlerin işidir.
Kendini tutamayıp gözlerinden olur olmaz yaş sızanların işidir Cemal’i sevmek.
Cemal gözlerin Pınar hükümdarı, yüreklerin aşk hocasıdır daima.
Dibine kadar keder, dibine kadar aşk sancısı sonuna kadar aşktı. Cemal Süreyya her aşkta yeniden doğardı.
Yazar adeta kimlikleri giyiyor.Onların karakterleri hakkında araştırmalar yapıyor. Hakkında konuşulanların çoğunluğun ortak yorum ve tahlilleri yapıyor. Sonra onlar gibi düşünüp hissediyor onları sözcüklere döküp kitaplarını oluşturuyor .Bence bu da ayrı bir yetenek hayranlık uyandıran farklı bir çalışma Kitap içeriği:Cemal Süreya'nın yaşantısını, çocukluğunu,ailesini,aşklarını,evliliklerini anlatıyor. 6 yaşına kadar çocuktur. Annesinin ölümünden sonrası sayılmaz çocukluğu sonlanmıştır. 4 yaşında da kardeşinin ölümüyle çocukluğunda ölümlere şahit olmuştur.Üvey anne elinde eziyetler çekmiştir. Evliliklerinde onu en çok etkileyen kadın Tomristir.En çok yaralayan annesini küçük yaşta kaybetmesidir.En büyük acısı ise oğlu Memonun kontrolsüzlügü onu sevmemesi ve ölümüne sebep olmasıdır. 5 ayrı evliliği olmuştur. Bayan nihayet dediği huzurun gerçek tanımı son durağı ise ileri yaşta evlendiği Birsen Sağnaktır.Onun kalbi ıssızlık sevmez hep kiminle kalabalıklaşşam der
Aşk Bir Varmış , Hiç Yokmuş''Edebiyat
Ne yapsınlar söyler misin? Her kadın kendisini dinleyecek bir eşi, bir sevdiği olsun ister. Demek yokmuş ki onlar da bu şekilde zaman geçiriyorlar. Erkekler hemen yanı başlarında bulunan güzellikleri yaşayarak mutlu olmak yerine, bedenleri yakında ama benlikleri çok uzaklarda yaşadıkları sürece, bu kadınlar bu kaldırımlardan hiçbir zaman eksik olmayacaklar Çağlar. -Bundan öte söz olmaz ki artık, ne diyeceğimi bilemiyorum. Aşk varmış, gönül onun varlığı ile çağlarmış; aşk varmış, gönül onun verdiği acıyla ağlarmış; aşk varmış, kara kışlardan baharlar yaparmış; aşk varmış, ruhunu hüzün pazarında satarmış; aşk, bir varmış hiç yokmuş... Kısacası aşk her şeydir kıymetini bilene ama bilmeyenlere hiçbir şeydir, diyor, yazar @hmuratofficial
Nicedir aşkı böylesine samimiyetle anlatan bir kitap okumamıştım. Aslında okumaktan öte kitabın içinde kaybolduğumu itiraf ediyorum.
Her kitabın bir mesajı, her insanın ise farklı dünyaları vardır ve hepimiz dünyalarımıza doldurduklarımız ölçüsünde algılarız yazarın mesajını. Ben, payıma düşen mesajı aldım, ruhuma yeni ve güçlü bir tuğla eklemenin mutluluğunu iliklerime kadar hissediyorum. Dilerim, en kısa zamanda okur ve sizler de payınıza düşen güzelliklere kavuşmanın hazzına varırsınız. Okumanızı şiddetle tavsiye ediyorum :))
Kitap kadın cinayetini konu edinmiş. Söyleyecek o kadar çok şey var ki. Ne söylersek söyleyelim hep hava da kalıyor. Bir insanın canına kıymak bu kadar mi kolay.. Sürekli idam idam diye meydanlarda toplanıyoruz ama hep sonuçsuz kalıyor. Ciddi oranda caydırıcı cezalar olmadığı sürece bu işkenceler can almalar devam edecek. Tek temennimiz bir an önce bu pislikler son bulsun..
En büyük görev anne baba da bitiyor. Sen çocuğuna evde gerekli eğitimi verirsen can yakmanın ne kadar kötü bir şey olduğunu öğretirsen dünya da bu olaylar biter.. Doğurup doğurup sokağa atarsanız o çocuk sokakta gördüğü pislikleri çok normal sıradan bir olaymış gibi algılayıp öğrenecektir.
Çocuklara kadınlara hayvanlara yapılan bu eziyetler değer mi? Birine zarar verince elinize ne geçiyor
Yine toplumsal bir yara, yine bir cinayete kurban giden, bir cani tarafından hunharca katledilen gencecik bir kız Arzu hemşire. Bu kitap gerçek bir yaşam hikayesinden esinlenerek yazılmış kadınlarımızın, kızlarımızın ne tür zulümlere ve cinayetlere kurban gittiğine yalnızca bir örnek.
Sevgi dolu, merhametli, herkesin yardımına koşan Arzu hemşirenin kısacık hayatına vahşice son verilmesini anlatıyor. Hangi kadın böyle bir ölümü hak eder. Artık kimseye güvenmemeyi iyilik yapmamayı gözler önüne seren bu gerçek hikaye de Allah kimseyi böyle bir ölüm vermesin dedirtti.
Arzu hemşire kendi ayakları üzerinde durmaya çalışan, herkesin yardımına koşan, iyilik timsali bir genç kız. Yalnızlığına çare olarak kız kardeşlerini yanına aldı. Onlarla hayata sarıldı. Hayatının aşkını buldu. Evlilik hazırlıkları içerisinde en büyük acıyı yaşadı.17 Ağustos 1999 Kocaeli Depreminde nişanlısını, anne ve babasını kaybetti. O geceyi yaşamış biri olarak o satırlara gözlerimi kapadım. Nasıl unutulur ki o gece! Yitirilen
gece! Yitirilen
Aziz Nesin diyince aklıma her zaman yazarımızın soyadı hikayesi geliyor. Kendisi soyadı alışını şöyle anlatıyor: “Dünyanın en cimrileri ‘Eli Açık’,dünyanın korkakları ‘Yürekli’, dünyanın en tembelleri ‘Çalışkan’ gibi soyadları aldılar. Her türlü yağmada hep sona kaldığım için,güzel soyadı yağmasında da sona kaldım. Bana ortada böbürlenebileceğim bir soyadı kalmadığından kendime “Nesin” soyadını aldım. Herkes Nesin diye çağırdıkça ne olduğumu düşünüp kendime geleyim istedim.” Bir okur olarak her Nesin kelimesini duysam yazarımız aklıma geliyor
.
.
Kitap, iki arkadaşın birbirine yazdığı mektuplardan oluşan güldürü romanıydı. Çocuklara yazdığı bu kitapta yer yer güldürdü yer yer hüzünlendirdi. Ama küçüklerin gözünden büyükleri çok güzel anlatmış bizlere. Hatta kitaptaki çoğu diyaloglar ise Hababam Sınıfından çok ama çok tanıdıktı. Hala okumadıysanız sizlere de tavsiye ediyorum .
Reklam