Berkay Erevikli
@moonlight_80
İn omnibus requiem quaesivi, et nusquam inveni nisi in angulo cum libro [Her şeyde huzur aradım ama hiçbir yerde bulamadım. Bir kitapla çekildiğim köşeden başka.] SENECA
Şu anda okuduğu kitap
Ölüm ve koku
... Artık arkasından yaklaşan ayak sesleriyle ilgilenmeyi düşünüyordu ama sırtına inen korkunç bir darbeyle yere kapaklandı. Yüzü sertçe zemine çarptığında şaşkınlıkla gülümsüyordu. Kendine dair bir miladı yaşıyordu çünkü. Şüphesiz, aldığı ilk yara değildi bu ama tartışmasız en ağırıydı. İlk defa silahını düşürüyor ve dahası, bir cenk meydanında ilk defa düşüyordu. Ağzını kesif bir kan tadı, burnunu ise nefis bir toprak kokusu kaplamıştı. Usta bu kokuyu sevdiğini düşündü. İleriye bakmaya çalıştı. Yatağanı elinden fırlamış, birkaç karış ileride öylece duruyordu. Uzanabilirdi ama yeltenmedi. Kalkamayışı, düşmeyi hiç bilmediğindendi belki de... Ya da en korktuğu, en çekindiği, gururuna en ağır geleceğini düşündüğü anın, bu kadar rahat ve huzur dolu olabilmesine şaşırdığındandı...
Reklam
Neden niye?
Neden ve niye sorularını çok dikkatsiz kullanıyorsunuz yüzbaşım. Bunlar dipsiz bir uçuruma inen bir merdivenin basamakları gibidir. Her zaman bir cevap vaat ederler, ama verdikleri tek şey uçurumun dibine doğru atılan bir adımdır. Durmayı bilmek gerekir. Durabilmek için de bilmenin sınırlarına saygı duymak gerekir.
