Gözlerin acı bir kahve,
Öpsem dudaklarımda kırk yıl hatırı kalır.
Seni bir daha görmek için ömrümü harcarım,
Bir daha elini tutmak için kendimi.
Sevdiğimi söylemek, ışığın olmak,
Sana derman olmak şifa olurdu bana.
Üzülmeni istemem; unuttun beni.
Mutluysan ben hatırlarım seni,
Her gün hatırladığım gibi.
Kalbin kırılsın istemem,
Benim kırıldığım gibi.
Yıllar geçti üzerimizden,
Eski bir defter gibi.
Yaprakları yaktım; külleri atamıyorum.
Aklımdasın, kalbimden sökemiyorum.
Unuttum diyorum, unutamadığımdan korkuyorum.
Unutmak da hatırlamak da zehir olur, biliyorum.
~HÇ~