Sanatın gerçek amacının, güzel nesneler yaratmak olmadığını kavradı. Sanat, dünyayı anlamanın, dünyanın özüne inmenin ve o dünyada kendi yerini bulmanın bir yöntemiydi ve bir tablodaki estetik değerler, nesnelerin özüne inme çabasının neredeyse rastlantısal bir yan ürünüydü.
bu kitabı iki ay (?) önce okuduğumda içimden AŞIRI derecede inceleme yazmak gelmişti ama daha sonra değişik dönemlerden geçtim ve isteğim silikleşti değil de duygularım önceki kadar canlı değildi haliyle. ama kitabın bölüm sonlarında boş kalan kısımlarına aldığım bir nota göre: "hani tanıdık olma hissi vardır ya, bu kitap o işte. her şey genelleyince daha bir şairane oluyor fakat bu kitaptan daha 'özel' olan bir şey olmamasına rağmen şiirsellik onu bırakamıyor." aynı zamanda bir sayfanın ortasına sadece "gitgide alışma" yazmışım ama şu an ne demek istediğimi çıkaramıyorum.
Görünmez KentlerItalo Calvino · Yapı Kredi Yayınları · 20263,221 okunma
Biz canlıların cehennemi gelecekte var olacak bir şey değil, eğer bir cehennem varsa, burada, çoktan aramızda; her gün içinde yaşadığımız, birlikte, yan yana durarak yarattığımız cehennem. İki yolu var acı çekmemenin: Birincisi pek çok kişiye kolay gelir: cehennemi kabullenmek ve onu görmeyecek kadar onunla bütünleşmek. İkinci yol riskli: sürekli bir dikkat ve eğitim istiyor; cehennemin ortasında cehennem olmayan kim ve ne var, onu aramak ve bulduğunda tanımayı bilmek, onu yaşatmak, ona fırsat vermek.