Kırmızı Defter
dördüncü hikâyenin çok tanıdık olduğunu söylemek istiyorum. neden veya nasıl tanıdık çıkaramadım ama bana yaşanmış bazı anları o kadar hatırlattı ki. inanılmaz bir yakınlık var.
“O şeyler artık yok oldukları zaman gördüğün şeyler,” diye söylendi. “Hoşça kal de, unut.” Şimdi kafada bir parıltı. Sonra hüüüft, gidiyor. Önce pırıl pırıl, sonra unut.