Ben böyleyim işte. Bazen bütün insanları boyunlarına sarılıp öpecek kadar seviyorum, bazen de hiçbirinin yüzünü görmek istemiyorum. Bu nefret falan değil. İnsanlardan nefret etmeyi düşünmedim bile. Sadece bir yalnızlık ihtiyacı.
İnsanlar birbirlerini tanımanın ne kadar güç
olduğunu bildikleri için bu zahmetli işe
teşebbüs etmektense, körler gibi rastgele
dolaşmayı ve ancak çarpıştıkça birbirlerinin
mevcudiyetinden haberdar olmayı
tercih ediyorlar.