küb
@morca
gurbette.
232 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
İlmin mukaddes ve mübarek bir nimet olduğunu, onun bizi marifetullaha ve rıza-yı Bârî’ye eriştirecek, iki cihan saadetini getirecek bir anahtar olduğunu fark ederek, samimi ve temiz niyetlerle ilimle iştigal eden kişi mutlaka ilim yolunda sebatkâr, azimli, sabırlı olmalıdır. İlim yolculuğunda maymun iştahlılık olmayacağını kabul ederek bu kıymetli fakat meşakkatli yola öyle çıkmalıdır. Herkesçe malumdur ki, zahmetsiz rahmet, külfetsiz nimet olmaz.
Reklam
Hafız Necad, Yugoslavya’nın yıkılışıyla başlayan savaş sonrası Vahhabilerin Bosna’ya geldiklerini ve özellikle imamlara maaş vererek, malî yardımlar yaparak Bosna’da yerleştiklerini anlattı. Ancak Vahhabiler Boşnak kardeşlerimizin iki adetlerini sevmemişler. Biri türbe ve kabir ziyareti, diğeri ise Mevlid-i Şerif okunması. Ne kadar mücadele ettilerse de kardeşlerimizin kalbindeki bu iki güzelliği söküp atamamışlar ve sonra geldikleri gibi gerisin geri dönüp gitmişler. Demek ki hayatın içine yerleşmiş güzellikler, bizi birçok sapkınlıktan, sapık fikirlerden de muhafaza ediyor.
Osmanlı sonrasında ülkemizde olduğu gibi, birçok İslâm ülkesinde de son iki asırda İslâmî ilimlerden uzaklaşıldı, sömürgeciliğin de tesiriyle birçok İslâm ülkesinin yazar çizeri, okumuş bilmişi İngilizce konuşuyor. Konuşabilir. Biz de bilmeli ve konuşmalıyız. Ama temelinde Arapça, Farsça ve kendi ana dili olmayan bir kimse, çok kolay savrulur gider. Zaten son bir asırdır yaşadığımız da budur.
İslâm dünyasının ortak dillerini ve karşılıklı kendi dillerini bilmemiz çok önemlidir. Boşnak kardeşlerimizin bizim dilimizi bildiği gibi, bizim de kafi miktarda Boşnakça bilenimiz olması gerekiyor. Zaten Arapça, Farsça ve Türkçe birçok İslâm ülkesinde konuşuluyor. Bu dilleri bilen hem geniş bir coğrafyayla anlaşabilir hem de bu dillerdeki eserlerden istifade edebilir. Bu üç dil aynı zamanda İslâmî ilimlerin de geçmişi, tarihi demektir.
Reklam