Yağmur
@morkaryum
Kötü, iyiyi tanır ama iyi kötüyü tanımaz..
Franz Kafka
Puan vermedi·120 syf.·
2022 18. kitabı
Tiyatro izlemeyi çok çookk çokkk sevmeme rağmen bu kitapla kesin olarak kanaat getirdim ki tiyatro metinlerini okumayı sevmiyorum.
Kitap birçok filme, diziye, kitaba konu olmuş bir konuyu işlemiş olsa da yazar kendine has bir üslupla, kısa ama çarpıcı bir anlatımla güzel bir eser meydana getirmiş. Bir günde okunacak ancak etkisi daha uzun sürecek düşündürücü, insanı kendisiyle yüzleştiren bi kitaptı benim için. Mutlaka okunsun diyemem fakat elinize geçerse okuyun derim. Daha ziyade sahnelense de izlesek diyebilirim, hadi inşallah..
Yazarın tekrarlayan kelimeleri ( binbaşı, tak tuk gibi) okurken canımı sıksa da anlatıma güç katmış. Kisa bir kitap olduğundan hikayeden bahsetmeyi es geçiyorum, dileyen okusun.
Keyifli okumalar herkese
Puan vermedi·282 syf.·
2022 5. kitabı
Kitap incelemesinden ziyade, 2020 GOODREADS YILIN EN İYİ ROMANI ve 42 DİLE ÇEVRİLEN ULUSLARARASI ÇOKSATAN olan kitap hakkında kendi okuma deneyimimi paylaşmak niyetim. Kitabın ana fikrini ve felsefik bakış açısını beğenmiş olsam da kitabı okurken sıkıldım. Belki film olsaydı benzeri yapımlar arasında güzel ve izlenilesi bir yeri olabilirdi ama kitap biraz fazla uzatılmış. Başlarda kahramanın farklı hayatlara yolculuguna tanık olmak ve pişmanlıklarının aslında gereksiz olduğunu, bakış açısının yarattığı farkı görmek keyifliydi ancak sonradan bu yolculuklar tekdüze olmaya başladı. Bir süre sonra yazar da bu yolculuklardan sıkılmış olacak ki kitabı bitirmek ve sadede gelmek için bir telaş içine giriyor. Fikir güzel, ama anlatım özensiz ve sıradan. Uluslararası çok satan olmasına aldandım sanırım.
Yine de herkese iyi okumalar..
Puan vermedi·165 syf.·
2021 12. kitabı
Keyifli, bilgilendirici, adı gibi sohbet havasında yazılmış samimi bir kitap. Okuması zor değil çünkü yazar konuları olabildiğince sade ve anlaşılır bir şekilde açıklamış. Ayrıca kitapta Matrix’ten, Star Trek’ten, Faust’tan ve daha nice bilindik kitap ve filmden örneklerle ve gündelik hayattan alıntılarla ve yerinde sorularla işlenen konular akıcı ve ilgi çekici bir şekilde aktarılmış. Kısacası kitabı sevdim ve tavsiye ederim.
İyi okumalar..
Puan vermedi·208 syf.·
2021 4. kitabı
Yine bir Hüseyin Rahmi kitabı ve yine çok beğendim :)
Yazarın dili sade ve anlatımı akıcı olduğundan kitaplarını okumaktan ciddi manada keyif aldığımı ve kitaba başlamamla bitirmem arasında geçen zamanı hiç anlayamadığımı söyleyebilirim.
Naturalizm akımını benimseyen yazarımız sokağı edebiyata taşıyan yazar olarak da ünlenmiştir. İncelemesini yazdığım bu eseri de yazarın ününü sağlayan ilk romanıdır.
Kitapta Anjel isimli Fransız bir kadının Osmanlı Devleti’ne gelerek bir yalıda mürebbiyelik yapması ve devamında gelişen olaylar anlatılır. Anjel, kendi memleketinde ‘fiy püblik’ yani genel kadın denen kadınlardandır. Bu mesleğe yatkınlığı annesinden gelmektedir.Annesi gibi o da gününü gün eden, her gün başka biriyle vakit geçirmekten memnun olan bir kadındır. Fakat gün gelir annesi gibi o da kendisini sevmeyen bir adamdan hamile kalır. Başta çocuğuna bir baba bulma umidiyle gözüne kestirdiği saf, sevgi dolu e biraz da zengin bir koca adayı arar. Kitabın bu kısmında Anjel bu adayı bulduğunu sanarak bir tiyatrocuyla yakınlaşır. Tiyatrocu ile Anjel arasında geçen diyalogları beğendiğimi söyleyebilirim. Yazar burada basit bir sevgili atışması yerine toplumsal meselelere değinmiş. Tiyatrocu, Anjel’i genel kadın olmakla yargılarken Anjel de onu yalancılıkla ve inanmadığı şeyleri yazarak para kazanmakla itham eder. Tiyatrocuya göre bir doktor nasıl ki kendisi hasta olabildiği halde hastaları tedavi edebiliyorsa, bir avukat nasıl ki suçlu olabileceği halde yahut inanmadığı halde birilerini savunabiliyorsa tiyatrocu da pekala inanmadığı, tatbik etmediği şeyleri yazıp bunlardan para kazanabilir. Zaten oyuna gelenlerin de oyunu izleyip bundan ders alarak hayatlarını değiştirme gibi bir amaçları yoktur.
Burdan belki sanat toplum için midir sanat kim içindir gibi bir tartışmaya
Eser değil yazar incelemesi oldu..·200 syf.·
9/10
2020 46. kitabı
Okuduğum ikinci Hüseyin Rahmi kitabı.
Henüz iki kitabını okumuş olmama rağmen okudukça yazara ve yazdıklarına hayran oluyorum.
Edebi dilinin akıcılığı, tespitleri, karakterlerin gerçekçiliği ve diyaloglar müthiş..
Cumhuriyet bile henüz kurulmamışken bizden, bu nesilden çok çok önceleri yaşamış bir yazar olmasına rağmen; Hüseyin Rahmi’nin tespitleri bugün hala geçerliliğini koruduğu gibi bundan yıllar sonra okunduğunda da bu tespitlerin geçerliliğini koruyor olacağı muhakkak.
Hikaye içerisinde Türk toplumunu ve yaşadığı çağı çok bilinçli ve farkındalığı yüksek bir zihinle işledigi hemen fark ediliyor.
Yer yer övgüler, yer yer toplumsal ve sosyolojik eleştirilerle eserlerinin değerine değer katmış; okuru hem güldüren hem düşündüren o büyülü düzeni kurmayı başarmış bence.
Hüseyin Rahmi okumaya başlama sebebim İlber Ortaylı’nın bir konuşmasıdır. İlber Ortaylının cahillikle ilgili düşünceleri malum.. Huseyin rahmi de işte o ayarda bir yazarımız. Cahilligi bu toprakların insanina yakistiramayan, aklımızdan en üst seviyede istifade ederek bilim ve fen yolunda topyekun ilerlememizi arzu eden, bir ve bütün olmayı, ayrışmamayı ve daha pek çoklarını tavsiye eden okudukça şaşırtan bir yazar.
Belki okumadan önce beklentim düşük olduğundan şimdi fazla abartıyorum bilmiyorum ama okurken cidden çok etkilendim..
Tabi ki okuduğum iki kitap için de çok sürükleyiciydi, unutulmazdı, efsaneydi vs diyemem.. ama herkesin yazara bir şans vermesini ve birrr sürü kitabı olan Hüseyin Rahmi’yi okumaya, tanımaya bir yerden başlamasını tavsiye ediyorum. (Kendimce)
Keyifli okumalar..