“kendi yalnızlığını sağlıklı şekilde kuramayan kimsenin, bir başkasıyla sağlıklı ilişki kuramayacağı gerçeği de aynı sebepten. Yalnızlığımız değerlidir;
bir başkasını da hayatımıza, yalnızlığımızdan değerli olduğu ölçüde ve hakettiği sınırlar dahilinde alabiliriz. Kendimizi değerli görmediğimiz sürece bir başkasıyla ilişkimiz de sağlıklı koşullar altında ilerleyemez.
Kendimiz dışında kimseye ihtiyacımız gerçek bir ihtiyaç değil.Önce ve önce kendimiz iyi olmalıyız.
Sessiz bir dünyanın değil, sakin bir zihnin insanı özgürleştirdiğini fark ettiğinde, gerçek dinginliğin kapısı aralanıyor. Çünkü dışarıdaki sessizlik geçici fakat içindeki sessizlik her zaman kalıcı ..
Kendini sakinleştirmek için büyük sözlere ihtiyacın yok. Adımlarını yavaşlat; omuzlarını indir, nefesini duy. Ruh, duyulduğunda gevşer. Gevşeyen kalp yönünü bulacak.