Rumeysa Dönmez
@morperest
Niye mi kitap okuyorum? Kendi bildiğimi okumamak için.
Şu anda okuduğu kitap
Aynı ülkede yaşayan ama birbirinin derinliklerini hiç bilmeyen bir milletiz biz. Nasıl da kopmuşuz birbirimizden.
"Biz geçmişte öğrendiğimiz kalıplarla yaşar gideriz. Hayat iyi şeyler getiriyorsa bizim olur, gelenleri beğenmezsek de kader der geçeriz. Ne geriyi düşünürüz, ne de ileriyi. Biraz da açgözlüyüz galiba. Karnımız toksa bile gözümüz hep açtır bizim. Ee, ne olacak, zamanında aç kaldığımız günler çok olmuş. Dünyayı verseler, daha çoğu yok mu deriz."
"O bana bakarken bile, hiçbir şey söylemeden, sadece bakışlarıyla seviyordu beni. Bu nasıl bir şey, ben daha önce hiç yaşamadım ki... Hayatımda ilk kez şeker yiyen bir çocuk gibi işte... Tadına bayıldım. Hâlâ da bayılıyorum ya!"
Mutluluk dediğin nedir ki, elle tutulmaz, gözle görülmez. Sadece hissedilir. Bir şeyler size keyif veriyor, sizi mutlu ediyorsa, işte bizler için en değerli şeyler onlardır.
İnsanın kendine ettiğini kimse edemiyor.