Rumeysa Dönmez
@morperest
Niye mi kitap okuyorum? Kendi bildiğimi okumamak için.
Şu anda okuduğu kitap
Bizim en neşeli şarkılarımızda bile, bizlere has ince bir hüzün vardır. Bizler başı dumanlı, göğsü çimenli dağlardan sevgilimizi isteriz. Kimse anlamıyorsa halimizden hiç olmazsa gökteki yıldızlar, batan güneş anlasın isteriz. Vuslattan çok hasreti severiz. Sevgiliye duyduğumuz özlemi severiz. Şerefe kalkan kadehleri, insanlar gözleri dolarak içer. Bizim sevincimizde bile ince bir hüzün vardır.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kader motifi her zaman alıştığını, öğrendiğini, bildiğini arar. Bazen güzellikler bile çok gelir ona. İşte böyle bacağına sıktırarak seni alır, doğduğun evde yaşadığın duyguların aynısını yaşayacağın bir yerlere götüverir. Kader, işte böyle bir şey! Tesadüf dediğimiz hiçbir şey tesadüf değil aslında. Bilinçdışımız, bize onu arayıp bulduruyor. Ödülü de biz veriyoruz kendimize, cezayı da...
Duygularımız olduğu sürece biz insanlar hata yapmaya devam edeceğiz. Hepimiz böyleyiz. Toplumun ve çevremizin baskıları olmasa, kim bilir ne yapar, kimlerin hakkını yer, kimlere hakkımızı yedirir, ne çılgınlıklar yaparız. Bizi durduran bazen dış etkenler, bazen de içimizdeki kurallar yani kendi vicdanımız oluyor.
Kader motifi işte tam da böyle bir şeydir. Çocukken size ne yaşattıysa, ne hissettirdiyse, çevreniz değişir, insanlar değişir ama motif değişmez. Ne yapar eder, sizi aynı motifin saldığı kokulara doğru mıknatıs gibi çeker. Yalnız mıydınız, çok mu aşağılandınız, kimse size değer mi vermedi, terk mi edildiniz, umutsuzluğa, karanlıklara mı itildiniz... İşte her ne yaşadıysanız, o zaman her kimdiyseniz, sizi yine o yapar.
"Eskiden bütün memleket bir bütünmüş. Kurallar, gelenekler belliymiş. Öyle olunca da herkes bunlara uyarmış. Haklı haksız belliymiş. Ancak gelişim, değişim, modernleşme, çağa uyma dediğimiz şeyler kolay olmuyor. Çok sancılı geçiyor bu değişim. Çok şehit veriyor toplum. O üçüncü sayfalarda gördüğümüz ölenler de, öldürülenler de işte bu geçiş döneminin şehitleri bence."