m.

m.
@mortrisa
Oysa insan insana demdi, yara olmak nereden geldi?
662 okur puanı
Kasım 2024 tarihinde katıldı
Gülleri sarı severim, toprağı ıslak. Türküleri yanık, şiirleri hoyrat! Havayı nemsiz, çayı demsiz. Bir seni olduğun gibi, Bir seni her şeye rağmen. Bir seni, hâlâ.
Şiir
Reklam
“Her nerede olursam olayım, bazen hafif bazen bariz biçimde 'yersiz yurtsuz' idim.."
Alıntı
“Ben şimdi ağıt mı yakmalıyım, şiir mi okumalıyım, âh mı etmeliyim. Yoksa her gece bir masal mı anlatmalıyım kendime. Her şeyin yolunda olduğu o yol nerede. Her şey elimizdeyse benim elim nerede..”
Alıntı
dedin ki. eğer alnımıza yazılmışsa, kader kavuşturur yine bizi. gerçekten o kadar saf mısın diye düşündüm bir an. inanıyor muydun sahiden kaderin cilvesine. sanki gökyüzünde oturup bize bakıyormuş. sanki beş parmağı varmış da piyon gibi sürüyormuş bizi. sanki bizim seçimlerimiz değilmiş gibi. kim öğretti sana bunu. söyle. kim kandırdı seni. sana bir kalp verilmiş, bir de akıl ama sen değilsin kullanacak olan. kendi eylemlerin değil başına gelecekleri belirleyen. avaz avaz haykırasım var: her şey bizim elimizde aptal! kavuşmak sadece bizim elimizde. oysa susmuş oturuyorum. titrek dudaklarımla gülümsüyorum, düşünceli. ne hazin değil mi? sen her şeyi böyle apaçık görürken karşındakinin görmemesi.
Alıntı
İnsan bazen kaçtığını sanır... oysa içindekiyle vedalaşmadıkça hiçbir yol gerçekten uzaklaştırmaz. Gittiğin şehir, tanıdığın insanlar, değiştirdiğin hayat... hepsi sadece sessiz birer mola olur. Çünkü bazı yaralar bavulunda değil, ruhunda taşınır. Ve nereye gidersen git, yüzleşmediğin şey seni bir gölge gibi izler; adımını yavaşlatır, nefesini kısar. Kaçmak kolaydır, ama iyileşmek cesaret ister.
Alıntı
Reklam