okurken saçma gelen şeyler oldu. e kitap sonuçta oku devam et dedim ama işte..
kitapta her karakter kendi açısından anlatıyor olayları,
ölen kişi bile, “öldüğümde bile rahat bırakmadınız beni” diye başlıyor anlatmaya.. kitap işte diyip geçtim ama saçma geldi işte.. bir kitap okurken , bir hikaye ve eğer bilim kurgu da değilse; onun kurmaca olduğunu bu denli anlayıp severek heyecanla devam etmek çok zor..
karakterleri ve duyguları betimleyişi güzeldi, hissettim gerçekten yaşanan her şeyi. son sayfalarda beni ekstra içine çekti boğazımda bir düğüm bıraktı. okurken seveceğim bir karakter olmayacak mı diye bekleyip durdum, kitabın sonunda en çok nurtenle ethemin hikayesini sevdim. konuşabilselerdi hepsine bir şekilde ısınırdım sanırım.. şermin yaşarın diğer kitaplarını da merak ediyorum, kurgulayışı hep böyle mi yoksa bu kitaba özgü mü bunu bir görmem lazım.