Mesnevide bulunan ve bir evin yıkılışının anlatıldığı örnek de biraz düşünülünce buraya bitişmektetedir: bir fakir, yaptığı evine yıkılacağın zamanı haber ver de çoluk çocukla birlikte altında kalmayalım demiştir. Ama bir gün, yıllar geçtikten sonra bir gün ev yıkılır ve o kişi ev halkıyla yıkıntının altında kalır.
Evi kınayarak: «hani haber verecektin, neden haber vermedin? deyince ev dile gelerek: «ben mi haber vermedim, duvarda gördüğün çatlaklar neydi ya? Her ağzımı açıp yıkılacağımı haber vereceğim sıra sen ağzımı hemen bir parçacık çamurla kapardın» der. Bu Mesnevi hikâyesi de aynı gerçeğe dokunmakta. Bir ruhun düşüşünün palyatif tedbirlerle önlenemiyeceği, aynı şekilde bir toplumun, bir devletin çöküşünün geçici ve yüzeysel önlemelerle durdurulamayacağının en güzel bir şekilde anlatımı görülmektedir onda.