Yaptıkları İşte bu sıcacık yürekler çok değerliydi. Hatta tıbbi yeteneklere kadar önemliydi, *hastaları sıradan insanlar olmadıkları için meslekleri de sıradan değildi.*
Acımak yerine, sempati ve yakınlık duymaya, hatta garip yüzlerinin ve gergin vücutlarının arkasında yatan gerçek kişiliklerini görmeye ve hissetmeye çalıştım. Çarpık kas ve kemiklerin ötesindeki hapsedilmiş zihnini görmemi sağlayan kardeşçe bir duyguydu bu.
Anlayıştan daha başka bir şeye, hassas bir kalbe ancak içten insan şefkatinin verebileceği güce ihtiyacı olan benim gibi biri için, basit bir acıma bakışının ne kadar acı ve yıkıcı olabileceğini o anda anladım.