Melda
@mrsalwaysright
" Farkedilmeyen cümleler "
-Burası benim ortamımdı sonuçta-
-şaşkınlıkla aynaya bakınca karşımda, içinde yaşanmışlıkları gizleyen hüzünlü gözlerle bana bakan bir kız gördüm.
Reklam
Ne kadar çabalarsam çabalayayım unutmaya başladığım anılar dışında dokunabileceğim eşyalar olması bana iyi geliyordu.
“Geçen ay, birinci ölüm yıl dönümünde Youngsoo’nun mezarını ziyarete gittik. Geçen hafta onunla ilgili hatıralarımızı artık ağlamadan anlatmaya başladık.”
.
.
Bense hala ağlıyorum..
İnsan ne kadarına katlanmak zorundadır ve bu sınırı kim belirler?
Nerede olursa olsun, savaşın en ağır bedeli çocukların, kadınların ve ailelerin ödediğini okumak sarsırıcıydı.
Kuzey ve Güney'in ayrılma sureci ve bu kaos ortamından faydalanmaya çalışan çıkarcı ülkeler, ne yazıkki hiç şaşırtmadı.
“Dünya hiçbir zaman siyah ve beyazın düzgün tonlarıyla boyanmadı. Adalet sık sık sekteye uğradı ve mahvolmayı hak edenler, dokunulmaz kalmanın, zenginlik ya da nüfuzla korunmanın yollarını buldular.”
Hızlı okunan ama uzun süre zihinde kalacak bir kitap. Anlatımda hisler ön plandaydı. Bu sayede her karakterle ayrı ayrı duygusal bağ kurmak mümkün. Her karakter, kendi gerekçeleriyle anlaşılabilir ama aynı zamanda eleştirilebilir.
Sora'nın da yasadiklari cok aci. Kardeşimin koruyucusu kitabı beni fazlasıyla sarstı. Kardeşinin hayatını kurtarmak için kendi hayatının sınırlarını zorlaması derinden etkiledi. Ah Young soo!!! tüm acılara zorluklara sıkıntılara şikayet etmeden katlanması, sürekli güçlü ve pozitif kalması okurken beni en çok ağlatan noktalardan biri oldu.
Nihayetinde bu bir hikâye; ama bu hikâyenin anlattığı gerçeklikte ölen çok fazla çocuk var. Ve ne yazık ki bu zulümler hâlâ devam ediyor… Değişen tek şey, isimler ve ülkeler..
Reklam