"Aşk nedir?" "Neymiş?" "Aşk,Füsun karayolları,kaldırımlar,evler,bahçeler ve odalarda gezinirken ve çay bahçelerinde,lokantalarda ve akşam yemeği sofrasında otururken, ona bakan Kemal'in duyduğu bağlılık duygusuna verilen addır." "Hmmm.. güzel cevap," derdi Füsun."Beni görmediğin zaman aşk olmuyor mu?" "O zaman fena bir takıntı, bir hastalık oluyor." Masumiyet Müzesi'ni okudum,bitirdim. Kitap ayrı bir dünyaya açılan bir kapı gibiydi.Ve o kapıyı açtığımızda etraf sadece Kemal ve onun aşkından oluşuyordu."Bir insan bir insanı en fazla nereye kadar sevebilir?" dediğimiz yerde Kemal'in yıllar boyunca hiç usanmadan ufacık bir umudun peşine düşüp Chavrolet'iyle her akşam Füsunların evinin yolunu aşındırdığını okuyorduk, mest oluyorduk. Kemal.. Aşkından müze yaratan, Füsun'un dokunduğu her eşyayı gizlice alıp onlara ayrı bir özenle dokunan,saklayan adam.. Okurken her satırda ayrı bir duygu ayrı bir heyecan hissettim. Kemal'in Füsun'u sevişini sevdim. Bazı yerlerde her ne kadar Kemal'e sinirlensem de onun bu denli sevişi sinirimi örtbas etmeye yetti. Kemal'in Füsun'u anlatışını okurken Füsun'u çok merak ettim. Hatta bazen Füsun olmak bile istedim.Kitabın diline gelecek olursak; dili gayet güzel,anlaşılırdı. Ama bazı yerleri bana çok durağan geldi. O bölümlerde çok sıkıldım. Bu da kitabı bitirme süremi uzattı diyebilirim. Kitapta beğenmediğim bir nokta da kitabın içinde yazarın kendisinin de son bölümlerde olaya dahil olmasıydı. Bu bana nedense biraz basit geldi. Sadece ben mi böyle düşünüyorum bilmiyorum ama bu beni rahatsız etti. Onun haricinde kitap her ayrıntısıyla muazzamdı. Farklıydı. Kitap müzeye de uyarlanmış. Açıkcası hayalimde canlandırdığım nesnelerin gerçeğini görmek benim için harika bir deneyim olurdu. Kitabı okuyanlar ya da müzesine gidenler varsa düşüncelerinizi

Edebiyat

Masumiyet MüzesiOrhan Pamuk · Yapı Kredi Yayınları · 202460,5bin okunma