Geçen yüzyılda, 60'larda ve 70'lerde, Derrida, akıl hocalarından biri olan Levinas'ı, başka bir insanı hepten başkası olarak düşündüğü için paylamıştı. Şu bulmacaya parmak basmıştı Derrida: İnsan başkası, bana cansız bir şeyden hem daha az hem daha çok başkadır. Daha çok, çünkü -kimya, fizik ve buna benzer bilimler vasıtasıyla inceleyebileceğim, dolayısıyla üzerine yeterince bilgi edinebileceğim fiziksel bir nesnenin aksine- başka bir insanın "içine giremem", dünyayı hepten onun bakış açısından göremem, bu yüzden başka bir insan tüketilemez veya ona erişilemezdir. Daha az, çünkü şeklen, başka bir insan tıpkı benim gibi insandır.