İşte gerçek hayattaki gibi hikâyelerde de var olmayı hak eden tek şey: Sevgi, çocuklara, kendi çocukların kadar başkalarının çocuklarına da adanan sevgi. Sevgi, var olan ve var olmayan her şeye rağmen hayatın devam etmesini sağlayan sevgi.
Muaviye, Ebuzer'in, kölelerin özgürlüğünü ve açların doyurulmasını ne kadar istediğini biliyordu. Bir köleye: "Eğer bu altın kesesini Ebuzer'e vermeyi başarırsan özgürsün!" dedi. Köle, Ebuzer'e gitti. Ebuzer kabul etmedi. Köle ne kadar ısrar edip yalvardıysa da Ebuzer tek bir cevap verdi: Hayır! Sonunda köle şöyle dedi: "Ey Ebuzer! Allah seni bağışlasın, bu parayı al, çünkü benim özgürlüğüm sana bu parayı vermektedir." Ebuzer cevapladı': "Evet ama benim de köleliğim bu parayı almaktadır!"