Başkaldırı insanla kendi karanlığının sürekli biçimde karsilastirilmasidir. Olanaksız bir saydamlık gereksinimidir. Her saniyesinde dünyayı yeniden tartışma konusu eder.
Ağaçlar arasında bir ağaç, hayvanlar arasında bir kedi olsaydım, bu yaşamın bir anlamı olurdu, daha doğrusu bu sorunun hic anlamı olmazdı çünkü dünyadan bir parça olurdum. Bu dünya olurdum, oysa şimdi tüm yalınlık gereksinimimle onun karşısındayım.