Murat
@mrtbl
134 okur puanı
Ağustos 2018 tarihinde katıldı
Ne ölüm var, ne de hayat var. Biz varız. İkisi de bizde. Onlar, ötekiler sadece zaman aynasından geçen küçük, büyük arızalardı.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bir sofraya davet edilmiş değiliz;belki mütemadiyen içimizden yaratıyor,doğuruyoruz.Hiçbirimiz hayatı maddenin arızi bir hali gibi kabul etmiyoruz.Hatta bu işi anlamak isteyenler bile,sonuna kadar oyunun içinde kalıyorlardı.Her şey bizden geliyor,bizimle geliyor ve bizde oluyor.
Ölümün mü hayatın mı çocuğuyuz? Bu saati hangisi kuruyor? Mevsimlerin eli mi, mutlak karanlığın parmağı mı?
İnsanoğlu böyleydi;kendisine emniyet edilmesinden hoşlanırdı.Bu onun hayatın efendisi,büyük ve tek yapıcısı vasıflarında en içten dolduran duygu idi...bu sakat ve eksik doğmuş tanrı,bu emniyeti kendisi için tek ibadet bilirdi. Buna rağmen onu yalancı çıkarmaktan da hoşlanırdı. Çünkü değişmesini, kendisini ayrı ayrı anlarda, vaziyetlerde idrak etmesini de severdi. Çünkü hodbindi; çünkü içindeki konuşma bir taraflı değildi.
İnsanın sevdiği bir ev olunca kendisine mahsus bir hayatı da olur.