Var olmalıyım dedim, bir yerlerde var olmalıyım. Çıkardım biçare ellerimi ceplerimden, var olmak parmak uçlarımda hissettiğim üşümek miydi? Ciğerlerimi acıtacak kadar çektim içime havayı, var olmak yok olunca içe çekilemeyen nefes miydi?.. Usulca başımı kaldırdım yukarı, baktım uzunca, bulutların mavilikten sıkılıp kararmaya meyilli hâline; var olmak gökyüzüne bakınca bulutlara bakmak değil de toprağı görmek miydi? Az aşağıdaki sokakta bisiklet sürüp koşarak kahkaha atan çocukların sesleri misafirlik etti kulaklarıma; var olmak bağırmak değil, duyabilmek miydi?