Kendimizi yalnız bireyler olarak görüyoruz ama aslında çok daha büyük bir organizmanın parçalarıyız. Hissettiğimiz yalnızlığın sebebi, gerçeği göremeyişimiz. Aslında, bütüne entegre olmuşuz. Ayrı oluşumuz, bizim ortak yanılgımız.
Hayatı yöneten şey irade ya da niyet değildir. Hayat bir sinir, lif işidir, yavaş yavaş gelişmiş hücreler meselesidir, düşünceler o hücrelerin içinde saklanır, tutkular orada düşler kurar.