Biz her ümmetten kendilerine bir şahit(peygamberleri) ve seni de (Resulum) onların hepsi üzerine şahit olarak getirdiğimiz zaman halleri nice olur?
Nisa Suresi 41. Ayet
Bu ayet okunurken Resulullah efendimiz (s.a.v) “dur” dedi ve bizim günahlarımıza da şahit olmaktan dolayı gözlerinden yaşlar dökülüyordu. Oysa biz, kendimiz hakkında bu üzüntüyü duymuyoruz.
Hazreti Adem ve Hazreti Havvanın buluşacağı bir gün var ki buluşmak hayra alamet. Çünkü Allahın denk getirmesi, karşılaştırması artık işlerin olumluya döndüğünün alametidir.
Biz Hacerülesved'i Kâbe'de tavafa başlama noktası olarak kabul edip ona selam veriyoruz. Selam verdiğimiz şey Hacerülesved değil, onun taşıdığı anlam, yani o cennetteki varoluş, o temizlik, o Allah'a tam teslimiyet ve itaat hâlidir. Dolayısıyla biz o taşın kararmışlığıyla kendi kararmışlığımızı görüyoruz ve orada dönmeye çalışarak aslında o ilk beyaz, ilk saf hâlimize dönmeye çalışıyoruz. Hacerülesved, bizi temsil ediyor, biz orada kendi hakikatimize ve kendimize selam veriyoruz.