Merve Aktaş
@mrvktsss
Dünyanın bu köşesinde...
Kar Kuyusu adlı kitap, okurken beni başından sonuna kadar merak içinde bırakan, oldukça akıcı ve sürükleyici bir eserdi. Kitabın neredeyse her sayfasında gerilim duygusunu hissettim. Olayların ilerleyişi, karakterlerin yaşadıkları ve sürekli değişen ihtimaller okuma isteğimi artırdı. Kitapta en çok dikkatimi çeken karakterlerden biri Nur oldu. Nur’un şansının çoğu zaman yaver gitmesi ve yaşadığı zor durumlardan kurtulabilmesi okuyucuya rahatlama hissi veriyor. Özellikle sonunun hüsranla bitmemesi benim için kitabın en güzel yönlerinden biriydi. Çünkü bu kadar gerilimli bir hikâyeden sonra umut verici bir son görmek oldukça etkileyiciydi.
Reklam
Kanadı Kırık Kuşlar(Bülbüller)
İnsan olan acır, insan olan yaralanır… Dili, dini, ırkı ne olursa olsun, vicdan sahibi her insan böyle bir kıyımın, zulmün ortasında kahrolur. Bu romanı okurken boğazım düğümlendi; bir çırpıda nasıl kitap okunur, onu öğrendim.
Bülbül, savaş zamanlarında insanlık onurunun nasıl ayaklar altına alındığını, sıradan hayatların nasıl altüst olduğunu çarpıcı bir şekilde anlatıyor. Kristin Hannah, savaşın yalnızca cephede değil, insanların kalplerinde ve evlerinde de nasıl derin yaralar açtığını gözler önüne seriyor. Kitap, insanın insana yapabileceği zulmü tüm çıplaklığıyla gösterirken aynı zamanda dayanışmanın, cesaretin ve umudun da en güçlü hâllerini hissettiriyor.
Romanın en etkileyici yönlerinden biri de iki kız kardeşin savaş karşısındaki bambaşka ama aynı derecede güçlü duruşları. Biri, hayatını tehlikeye atarak cephe gerisinde direnişin bir parçası olurken; diğeri, savaşın en acımasız günlerinde çocuklarını korumak ve onlara güvenli bir yuva sağlamak için sessiz ama azimli bir mücadele veriyor. Bu iki farklı savaş biçimi, cesaretin sadece silah taşımakla değil, bazen sabırla, sevgiyle ve dirayetle de mümkün olduğunu gösteriyor.
Belki de en çok çarpan gerçek şu: Günlük hayatımızda yanımızda olan insanlara sevgimizi göstermekten çoğu zaman kaçınır, duygularımızı paylaşmada cimri davranırız. Oysa savaş gibi olağanüstü zamanlarda, sevgi sözcüklerini dile getirmek için bile vakit kalmayabilir. Bu roman, en küçük anların bile kıymetini bilmemiz gerektiğini, sevdiğimiz insanlara geç olmadan sarılmamız gerektiğini derin bir şekilde hatırlatıyor.
3 Mart ile 21 Kasım arasında geçen süreç, tıpkı bir asansörün zemin kattan en tepeye çıkıp yeniden aşağıya inmesi gibi kahramanın hayatına ayna tutuyor. En parlak noktaya ulaştıktan sonra başladığı yere geri dönmesi, insana hem umut hem de hüzün veriyor. Bu iniş çıkışlar boyunca kahramanın, o yaşa kadar fark etmediği duygularla yüzleşmesi ve aslında hissetmediklerini keşfetmesi, okuru derinden etkileyen bir deneyim sunuyor.
Eser, yalnızca bireysel bir yolculuğu değil; toplumların engelli bireylere karşı tavırlarının ne kadar yaralayıcı olabileceğini de çarpıcı bir şekilde gözler önüne seriyor. Çocuklukta alınan ilk eğitim ve yetiştirilme tarzının bir insanın karakterinde ve geleceğinde nasıl derin izler bıraktığını görmek ise kitabın en güçlü yanlarından biri.
Bir diğer önemli boyut, “bilmek” ile “bilmemenin” getirdiği çelişki. Bilmenin insana mutluluk yerine kaygı yüklediğini, bilmemenin ise onu savunmasız bıraktığını görmek, okuyucuyu kendi yaşamı üzerine düşünmeye davet ediyor.
“Algernona Çiçekler”, insan ruhunun en kırılgan yanlarını ustalıkla işleyen, her okurun kendinden bir şeyler bulabileceği bir eser. Uzun zamandır bana bu kadar çok şey katan, merakla ve derin bir etkiyle okuduğum ender kitaplardan biri oldu.
Kitabın adından da, kapak resminden de anlayacağımız üzere gelin ve kaynana arasında geçen bir hikaye olduğunu herkes tahmin edebiliyor.Okurken kitabın içeriğini, akşamları izlediğimiz her hafta reyting rekorları kırılsın diye yazılan dizilerdeki senaryolar gibi buldum açıkçası.Çünkü insan bu kadarda olmaz diyor.Kaynana bu kadar kötü, gelin bu kadar saf,oğul bu kadar anlayışsız olamaz.
Nazan’ın yerine gelen kadının o evde el üstünde tutulması da işin cabası.Vel hasıl evet çok akıcı ama insanın sinirini hoplatan bir kitap!İnsan okurken hem merak ediyor hem de öfkeleniyor.
