Keşke diyorum keşke
Hiçbir şey bilmeseydim
Suya bakıp dursaydım ömrüm boyunca
Bir ırmak kenarında
Bir deniz ortasında
Ya da kalbim
Sınırsızlığın müziğini bulmuş
Varlığına kendini bırakmış
Bir okyanusa kansaydı keşke
Şubat Kışı/ Selin Köken
Kim bir şairi kırsa
Şair gider uzun bir dizeyi kırar mesela
Bilirim kim dokunsa şiire
Eline bir kıymık saplanacak
Bilirim kırılmış dizeleri tamir etmez zaman
Ne çok dikeni vardı ahlat ağacının tanrım,
Ulaşılamazdı,
Sen sarılmak istesen ona,
O sana sarılmazdı.
Ne çok dikenin vardı Tanrım!
Ne çok isterdim,
Sana sarılamazdım.