sessizlik nedir, nedir ey biricik sevgili?
sessizlik, söylenmemiş sözlerden başka nedir?
ben susuyorum ama serçelerin dili
doğanın şöleninde akıp giden cümlelerin hayat dilidir
serçelerin dili, yani bahar. yaprak. bahar.
serçelerin dili, yani meltem. koku. meltem.
serçelerin dili ölüyor fabrikalarda
köşeyi döner dönmez sanki bütün evlere
saldırdı. kapkaraydı içi. onu dinleyen, şehri üst üste dolduran
yapılardaki insanların içinde bir tek mutlu kişi bile yok
sanırdı. "neden bu kadar kötümsersin?" dedim. "sen neden değilsin?" dedi,
"çevreni görmüyor musun?" sözlerinin doğru
bir yanı var, biliyorum, işte bizimkiler... ama biz onunla
mutlu olabilirdik. neden beni anlamaya çalışmıyor? oysa
seviyor beni.