Hayatımda okuduğum en iğrenç kitaplardan biri tecavüzün güzellemesi yapılamaz. Hele ki bunun okuyucuya romantik bir olarak sunulması midemi bulandırdı. 150. sayfalara kadar zorla dayanabildim ki ilerleyen sayfalarda bu ikisinin çift olduklarını falan da görecez. Erkek ister yakışıklı olsun ister kaslı aşırı saplantının ve tecavüzün güzellemesi olmaz. Bir de adamın yaptığını hafifletmek için aralara yok iyi bir insan, işkence edilen insanları kurtarıyor , onlara işkence edenleri öldürüyor gibi bir hikaye de eklemişler. Bana soracak olursanız hiçbir işe yaramamış çünkü 140. sayfalara gelince o da bir kadına silah zoruyla sahip olmaya çalışıyor. Bu romandan iliklerime kadar nefret ettim. Yabancı okurlardan görüp merak ettiğim bir kitaptı ama keşke hiç elime bile almasaydım.
Ben gerçekten mutlu muyum? Küçüklüğümden beri, sürekli olarak bana çok neşeli bir insan olduğum söylenirdi ama ben daima kendimi cehennemde gördüğümden, bana çok neşeli olduğumu söyleyen insanları , kendimle kıyasla oldukça huzurluymuş gibi görürdüm.