Ne göze alabildin ne de gözünü alabildin.
Şimdi de kendini kandırdığın baharlarının yüreğine kışı getirmesini izle.
Gözyaşlarının bile donduğu o en soğuk gecede beni hatırla.
Gölgelere mahkûm yaşadığın yazların kalbini nasıl ısıttığını fark edeceksin.
İşte o zaman, bütün cesaretinle dışarı çıkacaksın ve gökyüzünün kasvetini göreceksin.
Yanaklarında seni gıdıklayan sıcak yerine alaca bir soğuk var.
Seni üşüten ayaz olmayacak, sevgilim.
Belki geç de olsa anlayacaksın:
Üşüten şey mevsimler değilmiş.
Sonra içindeki soğuğun nereden başladığını anlayacaksın.
(27 Aralık Cumartesi 03.56)
M. Ş.