Mustafa akil
@ms_28_a
“Ben dünyadan ziyade kafamın içinde yaşayan bir insanım.”
Şu anda okuduğu kitap
Bu saatlerin bir daha geri gelemeyeceğini, karanlık bir his, ikisine birden tekrar edip duruyor ve ayni zamanda, saadetlerinin bölgesiz olması için, dimağlarının bu andan başka hiçbir şeyle meşgul olmaması lazım geldiğin onlara fısıldıyordu. ikisi de ne bir saat önceyi ne de bir saat sonrayi düşünüyorlardı.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
ve sonra sessiz sessiz ağlamaya başladı. Elini yüzüne kapatıyor ve yaşlarını avuçlarına akıtıyordu. Yusuf onun ağladığını görmemeliydi. Bu kadar büyük bir saadeti onu verene göstermek doğru değildi. Bunu, kendine de izah edemeyerek, hissediyordu.
"Hiç geçmeyen, hiç unutulmayan şeyler de var, beyefendi!
Ölünceye kadar insanın sırtından atamayacağı şeyler de var...
“O gelmez artık
-nerden biliyorsun?
Gidişinden belliydi.”