-Bana karşı bir daha bu kadar açık olma.
+Neden?
-Çünkü herkesin acısını sırtlanabilirim, herkesin ilerleyebilmesi için arkasında olabilirim ama senin başını önüne eğdiren tek bir duygunun benim içimden şiş gibi geçmeme ihtimali yokmuş, bunu anladım.
Sonra fark ettim ki, her şeye bir anlam yüklüyorum. Alışıyorum, bağlanıyorum. Bu kötü, zor. Bir şeye bağlandıktan, o şeye alıştıktan sonra o şey bir bez parçası bile olsa kopmak çok zor.
''Bakışların ne kadar sert olursa olsun, kalbin cennetten daha merhametli. Gözlerine bakan cehennemi görür ama kalbindeki cennetin yerini kimse bilmiyor.''