📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Kitap bitti bitmesine de ben kitaba doymadım. Okurken yer yer güldürüp, yer yer gözyaşlarınıza hakim olamayacağınız muhteşem bir eser.
Koca yürekli Zeze, yaramaz Zeze, yaramaz olduğu kadar da zehir gibi zeki Zeze... Hayal dünyası çok zengindir Zeze'nin. Minguinho adında kendi gibi küçük bir şeker portakalı ağacı vardır. Onun en yakın arkadaşı, sırdaşıdır. Xururuca diye de seslendiği can dostudur. Henüz beş yaşında okumayı kendi çabasıyla öğrenir. Sadece okumayı değil bilye oynamayı, arabalara asılmayı ve sokak şarkıcılarının ezgilerini de. Bilmediği kelimeleri Edmundo dayısına sorar hep.
Okumayı bildiğini öğrenen ailesi Zeze'yi okula yazdırmaya karar verir. Fakat beş yaşında okula almazlar diye altı yaşında olduğunu söyler Zeze. Zeze’nin yoksulluk, acı ve ümit dolu bir hikâyesi vardır. Ailesinde hep şiddete maruz kalır.
Bu bölümleri okuduğumda gözyaşlarıma hakim olamadım. Küçücük bir çocuğa böylesine şiddetin reva görülmesi yüreğimi parçaladı. Bırakın bir çocuğu hiçbir canlıya asla şiddet uygulanmamalı!
___
Uzun uzun burnumu çektim.
"Olsun, onu öldüreceğim."
"Ne diyorsun evladım sen, babanı mı öldüreceksin?"
"Evet öldüreceğim. Çoktan başladım bile. Öldürmek derken öyle Buck Jones'un tabancası alıp dan diye öldürmeyi kastetmiyorum. Öyle değil. Kastettiğim onu kalbimde öldürmek. İyiliğini istemekten vazgeçmek. Derken bir gün ölüp gidecek."
(Zeze babasına karşı öfkesini bu şekilde gösteriyor.)
—Senin gibi ben de onu kalbimde öldürdüm Zeze. Onun gibi ablan Jandira'yı da.—
Zeze'nin hayatı Portuga'yla arkadaş olmasından sonra değişmeye başlar.
Portuga'yı o kadar çok sever ki bir gün ona gelip beni ailemden isteyip kendine evlat edinir misin diye sorar. Portuga bu sözler karşısında çok duygulanır. "Seni anne babandan ayırmam mümkün değil bunu ne kadar çok istesem de
Şeker PortakalıJosé Mauro de Vasconcelos · Can Yayınları · 2025275,7bin okunma
Hayatın şefkatli yanını bana sen öğrettin, sevgili Portuga. Bugün çocuklara misketler ve kartlar dağıtmaya çalışan benim, çünkü şefkat olmayınca hayatın pek değeri kalmıyor. Şefkat göstermek beni bazen mutlu ediyor, bazense yanıltıyor, ki bu ikincisi daha sık oluyor.
...