Muhammed Said Tatar
@msaittatar
9 okur puanı
Nisan 2019 tarihinde katıldı
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Bu zayıf kaderin karşısında, başka bir adamın gerçek ölümünü hatırlıyordum. Kendisi bir bahçıvandı ve bana ölüm döşeğinde şöyle demişti: "Biliyor musunuz toprağı kazarken bazen terler, yorulurdum. Romatizma ağrılarım bacaklarıma vururdu ve bu köleliğe katlandığım için kendime lanet ederdim. Ama şimdi, biliyor musunuz, sadece kazmak, sürekli kazmak istiyorum. Ne güzel bir iştir o. İnsan kazarken ne kadar da özgürdür. Üstelik ben yokken ağaçlarımı kim budayacak?"
Bu adam arkasında nadasa bırakılmış bir tarla, nadasa bırakılmış bir gezegen bırakıyordu. O, bu dünyanın tüm topraklarına ve bu toprakların tüm ağaçlarına aşkla bağlıydı. İşte bu adam, cömertti, gönlü açıktı, bir asilzadeydi! Kendi yaratısı adına ölümle savaşan bir adamdı, tıpkı Guillaumet gibi gerçek bir cesurdu!
Sayfa 39
İnsan olmak, kesinlikle sorumluluk sahibi olmak demekti. İnsan olmak, suç kendisinin olmasa bile o suçtan utanmaktır. Bir dostunun sebep olduğu bir zaferden gurur duymaktır. Kendi taşını yerine yerleştirerek dünyanın kurulmasına yardım etmektir.
Sayfa 38 - Zeplin
Yine bana mısın demedi olta. Vazgeçtim balık tutmaktan. Geldim dayandım elektrik direğine. Koydum ayağımı rıhtım taşına. Düşündüm nasıl edeyim, diye. Kararım katiydi. Bu akşam tutamazsam bunun yarın akşamı vardı. Deniz bizimdi. İçi bir hazineydi. Olta namuslu, balık sessiz, deniz bulanık, yasasın hürriyet!
