Evrende toz zerresi kadar hacmi olmayan insanoğlu, küçücük yüreğine tanımlanamayacak, ölçülemeyecek tonlarca ağırlıkta ; dert, keder, bolca misafir acı(lar) sığdırır.
Ne kadar yarını kaldığını bilmeden, bugünlerinin kıymetini bilmeden, yaşayacağı en güzel yılların henüz gelmediğine kendini inandırarak, içinde bulunduğu an'dan zamandan kendisini koparan, aslında yaşamayan sadece var olan insanoğlu..
Birilerinin uydurması olan ve sadece rakamların bir araya gelerek somutlaştırıldığı, adına yaş ya da ömür dedigimiz, dünyada ikamet süresini ifade eden yaşım, yaşın, yaşlarımız..
Hiçbir şey bildiğin gibi değil !
Zaman geçiyor, adına dünya dediğimiz gezegende yok hükmündesin, acın da yok, kederin de... Gezegende misafir olduğun gibi, tüm olumsuz duyguların da sende misafir.
Seni tüketen her şeyden sıyrıl.
İçine dön, ruhunu hisset.
İşte tam oradasın...