Çok tatlı, hüzünlü bir kitaptı. Cezaevinde annesi ile beraber kalan Barış'ın, çok sevdiği mahkum İnci tahliye olduktan sonra ona yazdığı mektupları okuyoruz. Severek okudum, keşke biraz daha uzun olsaymış. 1 saatte bitti.
Sevim yazdığı bir şiir yüzünden gelmiş buraya. Hem de çok güzel şiir okuyor. "İyi yazmadın diye mi geldin?" diye sordum. "Yok" dedi, "iyi yazdım diye."
"Nişanlın neden kafeste?" diye sordum. Halkını sevdiği içinmiş. "Sen niye buradasın?" diye sordum Nevin'e. O da halkını sevdiği için buradaymış. Ben büyüyünce halkımı hiç sevmeyeceğim. Halkını sevenler hep kafese giriyor.