Okumanın en güzel yanı da insanın göremediklerini gösterebilmesidir.
Tolstoy abimiz güzel özetlemiş, “Bozuk para insanın cebini deler, bozuk insan da kalbini. Bu yüzden harcayın ikisini de gitsin…”
Her okuduğum kitapta bulunan karaktere aşık olurdum ben; o karakteri enine boyuna yaratırdım aklımda…
Ama görüyorum ki aciz bir bilinçaltına sahipmişim sevgilim. O kitapların seni bana anlattığını anlayamayacak kadar aciz, bir o kadar da güçlü olmayan bir bilinçaltına sahip olduğum için üzgünüm sevgilim…