Gün olur aynı yuva içerisinde kader birini ağlatırken, diğerini sevindirebilir. Akif'in Farsça'dan çevirdiği bir şiirdeki şu beyitler bunu ne güzel anlatır:
"Yâdında mı doğduğun zamanlar? /Sen ağlar idin,gülerdi âlem/Bir öyle ömür geçir ki, olsun/Mevtin sana hande halka matem." (mevt:ölüm,;hande, gülüş anlamına gelir)
Evet biz doğduğumuzda ağlıyorduk, ama ailemiz sevinçten havalara uçacak gibiydi. Şairin teklifiyse şu;Öyle bir hayat yaşamalıyız ki, vefat ettiğimiz gün, ailemiz bizim için ağlarken, bu kez biz mutluluktan havalara uçabilelim.