Mustafa BAL
@mstfbl
20 okur puanı
Ocak 2022 tarihinde katıldı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Hüngür hüngür ağlıyordu hastane koridorunda. Kimseyi umursamadan, çocukça...
Çevresindeki kuru gözlere aldırış etmeden, 'Kuru gözlerin, sulu gözleri yadirgama hakkı da yoktu ayıpsama hakkı da,' diye mırıldandı. O gözler, kendi kuruluklarına yansınlardı önce.
Ey yar.
Dökül damla damla gönlümden dudaklarıma.
Sükutum son bulsun.
Öyle bir dokun ki ruhuma,
Ömrün ömrüme yar olsun.
Nefesim ol varlığınla,
Ruhum bedeninde can bulsun.
Bırakma ellerimi ki,
Yolum yolun,
Sevdam adın olsun.
Hasretine esaretim son bulsun.
Ninesi aklina geldi. Elektriklerin gittigi gün, her an gelebilir diye gaz lambasını yakmamışlardı. Ta umutlar tükenip elektriğin gelmeyeceğini düşünene kadar. Gaz lambasını yaktıkları anda elektrik gelmişti. Ninesi Tabiatta hiçbir şey, kuma kabul etmez.' demişti. Elektrik, gaz lamba görür görmez geri dönmüş, kurulmuştu yerine. Fırsat vermemişti gaz lambasına. İstememişti gaz lambasını, kumasını. Ninem de üzerine kuma geldiği için ona olan kinini tüm tabiata yüklemişti herhalde diye düşündü. Yüzünde bir gülümseme belirdi. Diş ağrısı da kumasını, yani doktorunu görünce dinmişti işte.
