bos

bos
@mt4nyoung
Gözlerime Gülmüştün
Bir gece, belirsiz bir saatte oturuyoruz seninle. El-ele, diz-dize değiliz... Henüz o seviyeye gelemedik. Sana bakıyorum; gözlerine, kaşlarına dudaklarına... Göz bebeklerim tamamen seni süzüyor. En sonunda kabarık saçlarında duruyor. Uzunca saçlarına bakıyorum; senin nereye -nereme- baktığını bilmeden, dakikalarca saçlarına bakıyorum. Daha sonra gözlerim ellerine kayıyor. Tüm yorgunluğunu görüyorum. Bir şeyler anlatıyorsun ama ellerine bakarken dediklerine odaklanamıyorum. Ellerini nereye koyacağını bilememişsin. Ben de aynı haldeyim. Kafamı kaldırıyorum dudaklarına bakıyor, o zaman birlikte okuduğumuz kitabı anlattığını fark ediyorum. Öyle heyecanla anlatıyorsun ki... Ben o kitabı tekrar tekrar seviyorum. Sonra söz bana geliyor. Sana seni anlatıyorum. Gözlerime bakıyorsun. "Orada kendini görebildin mi?" sormak istiyorum. Yine de susuyorum. Söyleyeceklerim bittiğinde dudağın ve çenen arasındaki o boşluğa ilişiyor gözlerim. Daha fazla durmak için vaktim yok. Başımı koyuyorum dizlerine. Gözlerim bana bakan gözlerinle buluşuyor o zaman fark ediyorum ki kaybolmaktan korkmadığım ve uzun süre izleyebileceğim tek yüz, yüzün. - 26072018
Edebiyat