SEDA
@mtseda
Şu anda okuduğu kitap
...Önce bir aileyi haftada 30 şilinle geçinmeye mahkum edersiniz, sonra da onlara paralarını nasıl harcayacaklarını söyleyecek kadar yüzsüzleşirsiniz.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Bekletilip durma ve her şeyi başka insanlara uygun olacak şekilde yapma zorunluluğu gibi zahmetli ve onur kırıcı şeyler, işçi sınıfı yaşamına içkindir. Yaşamına nüfuz eden binlerce şey, işçiyi sürekli pasif bir role mahkum eder. O edimde bulunmaz, onun üzerinde edimde bulunulur. Gizemli bir otoritenin kölesi olduğunu hisseder ve "onlar"in şunu ya da bunu yapmasına izin vermeyeceğine dair sabit bir inancı vardır.
Kömür madencilerini iş başında izlediğinizde, bir anlığına insanların ne kadar farklı evrenlerde yaşadıklarını fark edersiniz. Burada aşağıda, kömürün kazıldığı yerde, insanın hayatı boyunca hakkında hiçbir şey duymayabileceği ayrı bir dünyadasınızdır. Hatta çoğu kişi muhtemelen hakkında bir şey duymamayı tercih edecektir de. Fakat yine de, yukarıdaki dünyamız madalyonun bir yüzüyse, kömür madeni de diğer yüzüdür. Dondurma yemekten Atlantik'i geçmeye, ekmek pişirmekten roman yazmaya, yaptığımız neredeyse her şey doğrudan ya da dolaylı olarak kömür kullanımını gerektirir. Her tür barış için kömüre ihtiyaç vardır; savaş çıkarsa daha da çok kömüre ihtiyaç duyulur. Devrim döneminde madenci çalışmaya devam etmek zorundadır, yoksa devrim durmak zorunda kalır; çünkü gericilik kadar devrimin de kömüre ihtiyacı vardır.
Bahçemde çukur kazdığımda, bir öğleden sonra iki ton toprak çıkarırsam, bir çayı hakkettiğimi düşünürüm.
Fakat toprağı işlemesi ,kömüre oranla kolaydır ve ben ne yerin üç yüz metre altında, bunaltıcı bir sıcaklıkta ve aldığım her nefeste kömür tozu yutarak dizlerimin üzerinde çalışmak zorundayım, ne de işe başlamadan önce iki büklüm halde bir mil yürümek.
...Fakat şunu vurgulamak
istiyorum ki, burada normal bir insan için zorlu bir iş günü anlamına gelecek bu korkunç bir o yöne bir bu yöne sürünme işlemi, madencinin işinin bir parçası değil, - tıpkı şehirli birinin her gün metroya binmesi gibi- sadece bir ekstradır. Madenci bu yolu gidip döner ve ikisinin arasına yedi buçuk saatlik ağır bir çalışmayı sıkıştırır.
(...)
Kömür madenini düşündüğünüzde aklınıza derinlik, aşırı sıcak, karanlık, kömür duvarlarını çekiçle kerten kararmış figürler gelir; gidilip dönülmesi gereken o milleri ise hiç düşünmezsiniz. Ayrıca bir de zaman meselesi vardır. Yedi buçuk saatlik madenci vardiyası kulağa çok uzun gelmez,ama buna günde en azından bir, sıklıkla iki ve kimi zaman da üç saatlik "seyahat" süresinin eklenmesi gerekir. Elbette seyehat teknik açıdan iş değildir ve madenci bunun için ücret almaz; ama çalışmaktan farksızdır.