SEDA
@mtseda
Şu anda okuduğu kitap
Başkalarının katarsisine kapılarını açık tutmak da insanı geçici bir süre için kendinden kurtarabilir, üstelik maskelenmiş bir üstünlük duygusuyla, ama yine de kendini ortadan silmiş olmanın kızgınlığıyla bedeli ödenerek.
Neden hiçbir șeyi kararınca kullanamıyor, karşımıza çıkan her yeni şeye saplanıp sonuna kadar tüketmek istiyoruz ki?
Hayvanlar bizden daha asil; onlar gerektiği kadarını tüketiyorlar.
Üstelik onlar dünyadan kaçmaya çalışmıyorIar, çünkü onlar dünyanın kendisi, biz ise onları dünyadan kovmaktayız.
Pek çok insan beklenti yükledikleri insanları sevdiğine inanıp, aralarındaki bağın gelişip zenginleşmesine katkıda bulunmamasına rağmen o insanlar tarafından "yaşatılmayı" bekleyebiliyor. Oysa, aslında, hayatımızın ilk dönemlerinden bugüne taşıdığımız alacaklarımızı, yetişkin insan olarak kurduğumuz ilişkilerden "tahsil etme" hakkına sahip değiliz.
Düşmanca eğilimleri ya da kızgınlık gibi duyguları yönetebilmek, öğrenilmesi kolay olmayan bir sanattır. Davranışlarda yaratıcılğı gerektiren yürekliliği ve risk almayı, yaşamla dans etmeyi öğrenme denemelerini içeren bir sanat.
"Pozitif olma durumunun aralıksız üretimi halinde, ürkütücü bir sonuç ortaya çıkmaktadır. Çünkü eğer negatif
olma durumu kriz ve eleştiriyi doğurursa, mutlak pozitiflik de,
krizi damıtma yetisi olmadığından, felaketi doğurur. Negatif ve eleștirel öğeleri denetim altında tutan, dışlayan, başından savan her yapı, her sistem, her kitle, tam bir iç patlamaya maruz kalarak bir felaket tehlikesiyle karşı karşıya kalır."