Bazı dönemler
ne okursun,
ne dinlersin,
ne çalışırsın,
ne de yaşarsın!
Zaman garip bir şekilde her şeyi dondurur, boşa baktırır ve yerinde saydırır. Her şeyden vazgeçiş halidir biraz.
Yapmanız gereken işler, açmanız gereken yerler size bakar siz ise boşluğa.
Bu sürecin bir evveliyatı vardır biraz bugüne kolay gelinmemiştir, hüzünler, hayal kırıklıkları, günün sonunda yaptıklarınızın size tat vermemesi vb. bir çok neden.
Bu süreçten toparlanıp çıkarsanız ne âlâ ama olurda çıkmaya çalıştıkça bocalamaya başlar karşınızda gördüğünüz ışığı çıkış yolu sanırsanız işte tam orada uyanın o ışık üstünüze gelen bir trenin ışığı ve son aydınlamanız olabilir hemen kenarı çekilin:)