Artık eğreti duruyor şiir insanda
Bir sana yakışıyor anladım
Gül kokuyor sana yazınca sözcükler
Ve de sümbül bahardan arta kalan.
Üzeri tozlanan insanı silkelemez şair
Herkes kendi öyküsünde rahat
Şiir kendini örter üşüdün mü;
Bu hayat öyle de geçer böyle de ey seher…
Ali İhsan Konuklu
Ali İhsan Konuklukendini bulmuşsun'üzerine
bi çocukluk arkadaşım bugün bana yıllardır değişmeyen yanlarımdan bahsetti. sosyal olduğumu ama kendimi insanlara mecbur kılmadığımı,susmayı, yalnızlıktan korkmadığımı, kendimle vakit geçirmeyi, kedileri,bisikleti,karı ve kitapları hala sevdiğimi söyledi. sonra da durup şöyle dedi, 'beni bi zehra anlar diye kendimi böyle açabildiğim tek insan olabilirsin. sen kendini bulmuşsun dostum, sadece farkında değilsin'. riya olsun diye yazmıyorum gün boyu 'sen kendini bulmuşsun'cümlesi kafamda zonkladı.insan bazen en çok kendini en eski haliyle tanıyanların sözlerinden etkileniyor.çünkü kendini bulmak diyince aklımıza hep büyük dönüşümler gelmiyor mu.böyle keskin kırılmalar,uzun yolculuklar, eski benliğini geride bırakıp bambaşka biri olmak.. üstelik hayat bana bunların çoğunu da yaşattı, yaşatıyor.. ama bugün o cümle başka bir kapı araladı zihnimde.belki de kendini bulmak,yeni bir insan olmak değildir.belki mesele yılların, acıların, sevinçlerin ve değişimlerin içinden geçerken özünden olabildiğince kopmamaktır.hayat seni defalarca başka yerlere savursa da, dönüp baktığında içindeki o tanıdık sesi yine de duyabilmektir.blki de kendini bulmak,kendini değiştirmekten çok kendini kaybetmemeyi öğrenmeye çalışmaktır. belki de................
İçimde Kalan Ses ◑Alıntı
Düzelmiyor… Düzelebiliyor mu, onu da bilmiyorum. Belki de hâlâ düzeltmeye çalışıp çalışmadığımı bile bilmiyorum.
Bir söz gelmişti aklıma; diyordu ki: “Başkasının acısını paylaşmazsak, kendi acılarımızı dindiremeyiz.”
Dinledim… Nice kırgınlıklar, nice hikâyeler dinledim. Ama acım dinmedi. O zaman anladım; bazı yaralar başkasının hikâyesiyle değil, eksik kalan bir sesle sızlar.
Çünkü benim acımda da sen varsın, onu dindirecek olan da sensin. Bazı yaraların ilacı sözlerdir; benim ilacım ise senin sözlerin… Çünkü sen, acımın da sebebisin, içimdeki fırtınayı dindirecek tek liman da. Vesselam🌗
"Toplumun vicdan terazisi, cinsiyetin ağırlığıyla kalibre edilmiş bir kumpastır; zayıfın vicdanını tartarken mikroskop kullananlar, güçlünün gölgesinde kör olmayı bir erdem sayarlar. Asıl soru şu: terazinin kefesine konan ruh mu, yoksa o ruhun içine hapsedildiği kalıbın yarattığı illüzyon mu?"
Kapitalizm insanı ölünce bir tek rahat bırakır. Sürekli para kazanma baskısı altında olmak, medeniyetimizi geliştiriyor mu, yoksa bizi köleliğe mi alıştırıyor karar vermek güç