Asıl önemli olan soru şu ki: Kendi yolunu mu çizeceksin, yoksa kendin olmamak uğruna olsa bile sevdiklerini mi takip edeceksin ? Peki seni olduğun gibi kabul etmeyen insanları sevmeye devam edebilecek misin ?
Sayfa 70
Yazının ruhu mu olurmuş diyor mahkeme katibi
Bu yüzden eskiyor hayat, merhamet yetim kalıyor
Bir tek susku kalıyor, diller de ölüyor birer birer
Ölen her dil yalnızlığı oluyor bu dünyanın
Ben bilmek istiyorum, hayat gerçekten bir avuç yerde durmadan dönüp durmak, sonra da yaşlanıp ölüp gitmek mi, yoksa bu dünyada başka türlü yaşamak da mümkün mü?
Sayfa 14
Bizim orada, köyde toprağa basılır hep. Nerededir, nerede değildir, hep bilir insan. Sonra ayaklarının altında ne var, hep bilir. Ama sizin burası dümdüz. Biraz yol gitti mi yoruluyor insan. Yoruldu mu da, ayağının takılacağı yerleri göremiyor. Bir de bakıyorsun uzanmış yatıyor yerde. Sonra, nerede kentte öyle yatılacak yer,
Ama Tann böyle yaratmış bizi.
Ama Tann’mn bir özrü var, diyordu öteki. Tanrı yoktur.
Tanrı yok mu, diye soruyordu birinci.
Bu onun tek özrü, diye yanıtlıyordu İkincisi.
Ama biz; biz varız, diye fısıldıyordu birincisi.
Evet, biz varız, diye fısıldıyordu öteki.