"Onur," dedim sinirle, "senin kocaman bir hayatın var. Sevdiğin... Sevdiğin insanlar var. Biz varız, baban var, hayallerin var... Sen annenin dediği gibi kocaman bir adamsın artık ve eğer duvarda gördüğün gölgeler gölge olmaktan çıkıp canlanırsa kaçmak zorundasın."