Daha önce Ahmet Arif'in Leyla Erbil'e, Sabahattin Ali'nin Aliye Ali'ye mektuplarını okumuştum. Onları okurken gelen cevapları da kitaba dahil etselermiş, demiştim. Fakat bu kitapta sadece Nazım Hikmet'in mektuplarının olması rahatsız etmiyor. Mektuplar çok samimi. Edebiyat, sanat hakkındaki fikirlerini öğrenmek güzel. Kemal Tahir'i yazmaya yüreklendirmesi, yazdıkları hakkındaki değerlendirmeler kıymetli. Hapiste bile umutsuzluğa düşmeden üretmeye devam etmeleri takdire şayan. Kavga edenleri ayırmaya çalışırken yumruk yemesi zihnimde canlanmadı. Şiirilerindeki ince ruh, mektuplarında da seziliyor. Severek okudum.