Sonunda cesaretimi toplayıp, "Melanie" dedim, "niye böyle komik bir adın var?"
Kızardı. "Doğduğumda kavuna benziyormuşum."
"Üzülme" diye onu yatıştırdım, "artık benzemiyorsun."
Taksileri seyrederken çok, çok uzaktaymış, denizin ortasında yapayalnızmış gibi daimi bir hisse kapılırdı; tek bir gün bile yaşamak çok, çok tehlikeliymiş gibi gelirdi ona.