Bana Nazan Bekiroğlu’nu Tanıtan Kitap
2004 yılında, Türkçe öğretmenim Saim Bey’in elinde görmüş, okumaya heveslenmiş, “Cümleleri, demir leblebi gibi. Okuyamazsın.” demesine aldırmamış, alıp okumuştum. Bu, benim bu kitabı üçüncü okuyuşum.
Kitaptan bahsetmeden önce, tanımayanlar için kitabın yazarından bahsedeyim:
Nazan Bekiroğlu, 1957 Trabzon doğumlu. Eğitim hayatının üniversite hariç tamamını Trabzon’da geçirmiş birisi. Atatürk Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı bölümü mezunu.
“Halide Edip Adıvar Romanlarının Teknik Açıdan İncelenmesi” teziyle doktorasını; “Şair Nigâr Hanım” adlı teziyle de doçentliğini tamamladı. 2001 yılında ise KTÜ’de Profesör olarak görev yapmaya başladı.
Bu kitap, benim yazarla tanışma kitabım. Kitabı okudukça, bu kadar derin ve şiirsel ifadeler kullanan, tarihi ve edebiyatı bu kadar başarılı şekilde aynı potada eriten bir yazara olan merakım arttı.
Kitabın katmanlı ve görünüşte çok anlatıcılı anlatısı, ritmi durağan, cümleleri de “demir leblebi” yapıyor elbet ama, elden bırakılıp da bir daha okunmayan türden bir anlatı değil. Ben de, tüm bu nedenlerle, yazarı araştırmaya niyetlendim.
İşte tam bu noktada biraz sükût-u hayale uğradım. Çünkü yazar hakkında yukarıda yazdığım yaşam öyküsü dışında fazla bir bilgi yok.
Türk edebiyatına bu kadar güzel eserler (Lâ, Nûn Masalları, Yerli Yersiz Cümleler, Mücella, İsimle Ateş Arasında, Nar Ağacı gibi) veren bir yazarın “münzevi” hayatından çıkıp, okuyucuya kendini “hatırlatması” gerekmez mi? Son kitabı “Kehribar Geçidi” bile 5 yıl önce yayınlandı. Yazım, yeni bir eser yaratımı için, bana biraz fazla geldi. Belki şu anda yazar, yeni bir çalışma üzerindedir. Kim bilir?
Son söylediklerim bir “serzeniş” olarak algılanmasın ama “yepyeni” ve “nevi şahsına münhasır” bir Nazan Bekiroğlu kitabı okumanın vakti gelmedi mi?
Üzülerek belirtiyorum ki nar ağacından aldığım zevki asla bu kitaptan almadım.  Sıradan, tamamen günlük hayat konu alınmış. Olay örgüsü hep aynı devam ediyor hatta herhangi bir konusu yok bile diyebilirim hayal kırıklığına uğrattı
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Mücella dışarıdan bakılınca sessiz, iç dünyasında duygularıyla hisleriyle konuşan, düşünen, tartışan biri. İnsanın bazı şeyleri içine atmasının zamanla nasıl bir hal aldığını anlatmış.
Kitapta eski mahalle kültürü, aile baskısı ve insanların “el âlem ne der” düşüncesi de yer edinmiş. Kendi hayatını yaşamaktan çok başkalarının beklentilerine göre hareket etmesi üzerinde durulmuş.
Ağır ilerleyen yerleri var yavaşlıyor gibi bazı noktalarda kitap bu da karakterin iç dünyasını anlatmaktan olabilir. İnsanın içinde yaşadığı sessiz kırgınlıkları anlatamadıklarını, sustuklarını ya da susmak istemediklerini kendi içinde savaştığı duyguları akıcı bir dil ile aktarmış.
Mücella Bir Dem Bir Hayat
Hayat hepimize aynı şekilde nasibini vermiyor. Bir kadının gözünden, hayatı boyunca bekar ve annesinin dediğinin dışına çıkmamış birinin penceresinden geçip giden hayatlara baktım.Mücellaya bakarken diğer kadınların hayatlarını,dem vurulan hayallerini ,zamana geçtikten sonra yapılacak tek şeyin izlemek olduğunu anladım.20'li yaşların başında olsaydım çek git Mücella risk al,korkma derdim .Şu an 28 deyim .Bazen ne yaparsak yapalım alışkanlığın ve korkunun kozasından çıkmanın o kadar kolay olmadığını biliyorum.
Bir apartman dairesine sığan koca bir ömür..
Herkesin hayatında bir "Nazlıgül" yok ki boşa yaşadığını, herkesin hayatından öylece geçip gittiğini düşünen birinin hayatını kaleme alsın..
İyi ki vardın Mücella..
Okudukça içimden biseyler koparan bi eser.Ah mücella nasıl da hersey gözünde kalmış. Kesinlikle okunması gereken bir kitap.Nazan Bekiroglu nun okuduğum ilk kitabı.Dili o kadar naif ki eskileri adeta yaşıyor gibisiniz.Ara ara gözümden yaşlar geldi okurken..