Kaz Dağları'nın üstü altından değerlidir!
Yüz yıllık bir ağacım ben,
Köklerim toprağın öyle derinindedir ki
Sökemezsiniz çıplak ellerinizle.
Kazdağları evimdir.
Siz beni duymaz sanırsınız,
Tüm homurtularını duyarım insanlığın.
Hatırımdadır yüz senedir olan biten dünyada.
Fakat şu demirden mahlûkları tanımıyorum henüz.
Demir mi daha soğuk, yoksa kalbinizin içi mi?
Bilemiyorum.
Reklam
Eski fotoğraflara göre,
ihtimal saçlarım tek tük ağarmıştır.
Belki gözlerimin yanı kırışmıştır geçen on yılda.
Belki dünyaya dair fikirlerim yerle bir olmuştur.
Aynı coşkuyla parlamazsa bile gözlerimin rengi, bakışlarım dünyaya karşı hâlâ meraklıdır.
Bazen kızarım kendime: "Hâlâ bu arayış neden?" diye.
Fakat neylersin, benim hünerimdir bir damla gözyaşından umut tohumları yeşertmek.
Ama görünüyordu ki, deniz gibi engin nehirler etrafindaki topraklar gene de kurak ve buralarda yaşayan insanlar, gene de aç kalabiliyorlardı..
