Ne zormuş içimdeki ses,
Ne acımasızmış...
Kıymık batar ya derine,
Bir damlacık kan akar parmağından;
İşte o kadar bile merhameti yokmuş içimdeki sesin.
Hissedememiş ya da çok mu hissetmiş?
Bilmiyorum.
Ama yetememiş içimdeki ses bana,
Yakınlaşamamış bana.
Hep mesafeli durur mu ses?
Bu kadar uzaktan fısıldar mı?
Biraz da olsa sevda bulmamış mı onu?
Kendisine karşı merhameti yok muymuş?
Durmadan acı çekmek niye ister?
Hep acı söyler mi ses?
Dostum değil ki ses...
Kendisinin dostu mudur insan?
"Acı söyler" ya dost,
Dostum değil ki ses,
Susmaz mı hiç?